terapia EMDR

Skrót EMDR oznacza Eye Movement Desensitization and Reprocessing - przetwarzanie i desensytyzacja za pomocą ruchu gałek ocznych - to metoda terapeutyczna z początkami w latach 80-tych, skupiona na  leczeniu traumy i PTSD. 

​

W trakcie trwania leczenia, terapeuta pomaga klientowi odnaleźć wspomnienia, które stanowią źródło jego bieżących trudności. Następnie wspiera klienta w ponownym ich przetworzeniu, uważnie monitorując ten proces. Stosowana jest m.in. stymulacja bodźcami z dwóch stron pola widzenia, co wpływa pozytywnie na przebieg procesu przetwarzania.  Niektórzy pacjenci zauważają powierzchowne podobieństwo tej metody do hipnozy, jednak podczas terapii EMDR pacjent cały czas pozostaje przytomny i świadomy.

​

W trakcie przetwarzania w sieci wspomnień powstają nowe połączenia, wyłania się nowa perspektywa, lepsze rozumienie i  odkrycie zasobów do radzenia sobie w przyszłości, powodując zmniejszenie intensywności emocji związanych ze wspomnieniami i  zmiany w wielu obszarach życia.  Dzięki rozwojowi metod obrazowania, możliwe są badania dotyczące powstawania realnych zmian w mózgu osób poddanych terapii EMDR.

​

Praca nad traumatycznymi wspomnieniami często wzbudza duże emocje, dlatego też  pacjent jest wcześniej odpowiednio przygotowywany.  W podejściu EMDR przykłada się wagę do szczegółowo opracowanych protokołów, w celu zwiększania bezpieczeństwa i skuteczności terapii.